Ο καρκίνος του παχέος εντέρου είναι μια νόσος που
θεραπεύεται. Αρκεί να
διαγνωστεί εγκαίρως. Στην περίπτωση αυτή, η επιτυχής αντιμετώπιση της νόσου
ξεπερνά το 90%. Ο καρκίνος του παχέος εντέρου είναι ο δεύτερος πιο συχνός και πιο θανατηφόρος καρκίνος στις περισσότερες ανεπτυγμένες χώρες του κόσμου.
Στην Ελλάδα υπολογίζεται ότι περίπου 3.000 άτομα προσβάλλονται κάθε χρόνο από καρκίνο του παχέος εντέρου και η συχνότητα της νόσου αυξάνει με γρήγορο ρυθμό.
Η πιθανότητα ενός ατόμου να αναπτύξει στη
διάρκεια της ζωής του τη νόσο είναι 5-6% και το 1/3 πεθαίνει από τη νόσο.
Πού οφείλεται ο καρκίνος του παχέος
εντέρου;
Τα
αίτια του καρκίνου του παχέος εντέρου παραμένουν άγνωστα. Περιβαλλοντικοί και
γενετικοί παράγοντες (η κληρονομικότητα) αυξάνουν τον κίνδυνο ανάπτυξης
καρκίνου παχέος εντέρου.
Πώς
προκαλείται ο καρκίνος του παχέος εντέρου;
Σχεδόν όλοι οι καρκίνοι του παχέος εντέρου
δημιουργούνται από πολύποδες. Οι πολύποδες είναι καλοήθεις όγκοι που προβάλλουν
μέσα στο έντερο. Υπάρχουν διάφοροι τύποι πολυπόδων. Ευτυχώς όλοι δεν
εξελίσσονται σε καρκίνο. Αυτοί που μπορεί να εξελιχθούν είναι τα αδενώματα,
μέσα από μια διαδικασία που διαρκεί περίπου δέκα χρόνια.
Με
ποια συμπτώματα εμφανίζεται η νόσος;
Σε αρχικά στάδια ο καρκίνος του παχέος
εντέρου δεν εμφανίζει συνήθως συμπτώματα. Ο ασθενής όμως πρέπει να συμβουλευθεί
τον γιατρό του αν εμφανίσει: - Αίμα στα κόπρανα - Αναιμία - Αλλαγή στις
κενώσεις (διάρροια, δυσκοιλιότητα ή αλλαγή στη σύσταση ή το σχήμα των κοπράνων)
- Πόνο στη κοιλιά, φούσκωμα - Αίσθημα ότι το έντερο δεν αδειάζει πλήρως μετά
την αφόδευση - Απώλεια βάρους - Επίμονη κόπωση Τα παραπάνω συμπτώματα δεν
σχετίζονται απαραίτητα με καρκίνο του παχέος εντέρου.
Πώς
γίνεται η πρόληψη του καρκίνου του παχέος εντέρου;
Σύμφωνα με την ελληνική Γαστρεντερολογική
εταιρία η εναρξη ελέγχου πρέπει να γίνεται στην ηλικία των 50 ετών και για τα δύο φύλα.
Οι προτεινόμενες μέθοδοι ελέγχου του
γενικού πληθυσμού (ασυμπτωματικών, χωρίς οικογενειακό ιστορικό ύπαρξης ΚΠΕ)
διακρίνονται σε δυο ομάδες
α)
μέθοδοι πρόληψης ΚΠΕ: περιλαμβάνονται η κολονοσκόπηση, η ορθοσιγμοειδοσκόπηση
και η αξονική κολονοσκόπηση
β)
μέθοδοι ανίχνευσης ΚΠΕ (δοκιμασίες ανίχνευσης αίματος στα κόπρανα, έλεγχος DNA
στα κόπρανα)
Συνέχιση του ελέγχου έως την ηλικία των 75
ετών. Η συνέχιση του ελέγχου στις ηλικίες 76- 85 ετών εξατομικεύεται. Ο έλεγχος
σταματά μετά την ηλικία των 85 ετών. Επί θετικών αποτελεσμάτων με οποιαδήποτε
από τις παραπάνω μεθόδους (εκτός κολονοσκόπησης) θα πρέπει να συσταθεί κολονοσκόπηση.
Η κολονοσκόπηση προλαμβάνει και μειώνει τη
θνητότητα από τον ΚΠΕ. Αυτό αποδεικνύεται και στατιστικά, καθώς, όταν
εφαρμόζεται ως μέθοδος ελέγχου (screening) ασθενών μέσου κινδύνου για ΚΠΕ,
μειώνει την συχνότητα του ΚΠΕ κατά 80%
ενώ οι μέθοδοι ανίχνευσης αίματος στα κόπρανα μόνο κατά 20%. Σημαντικά
πλεονεκτήματα της κολονοσκόπησης αποτελούν η ευρεία διαθεσιμότητα και η
δυνατότητα ταυτόχρονης διάγνωσης και θεραπείας σε μια συνεδρία. Ακόμη,
προσφέρει τη δυνατότητα εξέτασης ολόκληρου του παχέος εντέρου, γεγονός μάλιστα
που γίνεται ανώδυνα, εφόσον χορηγηθεί καταστολή.
